Opowieści z Zawadki – po drugiej stronie szafy
W dniach 8-12 lutego 2026 roku przeżywaliśmy wyjątkowy czas rekolekcji młodzieżowych w Zawadce. Tegoroczny turnus odbywał się pod hasłem „Opowieści z Zawadki”, inspirowanym światem Narnii. Motywem przewodnim stały się słowa „Po drugiej stronie szafy” – zaproszenie do przekroczenia tego, co znane i bezpieczne, aby odkryć głębię wiary, relacji oraz obecności Boga w codzienności.
Naszą wspólną przygodę rozpoczęliśmy 8 lutego przyjazdem uczestników. Już na wejściu, aby dostać się do Narnii, musieli oni przejść przez szafę – tak jak w historii C.S. Lewisa. Następnie, po przyjeździe wszystkich, udaliśmy się na Mszę Świętą, podczas której oddaliśmy ten czas Panu Bogu. Po kolacji przyszedł moment na wieczór integracyjny – pierwsze rozmowy, śmiech i budowanie wspólnoty, która w kolejnych dniach miała stać się prawdziwą „Narnią”, przestrzenią dobra, jedności i wzajemnego wsparcia. Spotkania w grupach opieraliśmy na temacie bycia świadkiem. Rozmawialiśmy o tym, co to znaczy dawać świadectwo swojej wiary w szkole, w domu, jak i ogólnie w życiu codziennym. Zastanawialiśmy się, czy mamy odwagę wyjść „po drugiej stronie szafy” – poza lęk, wstyd czy obojętność i stanąć po stronie prawdy oraz miłości. Nie zabrakło również radości i zdrowej rywalizacji. Jednym z najbardziej emocjonujących punktów programu była „Awantura o Narnię”, w której walutą były… cukierki! Zaangażowanie uczestników, kreatywność i duch walki wywołały wiele śmiechu i pozytywnych emocji.
Kulminacyjnym momentem rekolekcji była Agapa, czyli wieczór koronacji. W atmosferze radości i świętowania uczestnicy zaprezentowali sacrosongi podsumowujące przeżyty czas. Było dużo śmiechu, wzruszeń i wdzięczności. Rozdaliśmy nagrody za całe rekolekcje, doceniając zaangażowanie, otwartość i serce włożone w każdy dzień. Rekolekcje zakończyliśmy adoracją Najświętszego Sakramentu. Był to szczególny moment ciszy, skupienia i prawdy. Każdy, kto chciał, mógł podzielić się świadectwem swojej wiary. Były to chwile piękne i poruszające, pełne autentyczności i działania Boga w sercach młodych ludzi. Wiele słów wypowiadanych było ze wzruszeniem, ale jeszcze więcej działo się w ciszy. Wierzymy, że Pan Bóg naprawdę zdziałał cuda.
Te kilka dni w Zawadce stały się dla wielu uczestników przejściem „po drugiej stronie szafy”, bliżej Boga, bliżej drugiego człowieka i bliżej samego siebie. Za ten czas wspólnoty, modlitwy i radości – chwała Panu.
tekst: An. Maliwina Strączek
